กลับมาแล้ว      ไม่อนุญาตให้อ่านไดอารี่หน้านี้           Posted on Wed 14 May 2008 18:03

<< July >> S M T W T F S 29  30  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  1  2  << 2008>>     ไดอารี่ที่ชื่นชอบNanaEbolaNouOffySusanน้ำหวานRisajoyAorAmiพี่โดมThaishoparound     Tag ที่รัก อิอิ It's the same อัพเดท Immi-Thai night- Work สวยแบบแก่ๆ กลับมาแล้ว เหงาอ่ะ วันเกิด บีเคเค ของเขาดีจริงๆนะ Thai new year 2008

HBD ล่วงหน้าก่อนเลยนะ น้าพริส หม่ามี้กับท่านเก้อร์ขอให้พี่พริสมีแต่ความสุขกายสบายใจ ไม่มีโรคภัยใดๆคิดสิ่งใดขอให้สมหวังนะครับ ปล.หม่ามี้บอกว่า อยากได้เบอร์ที่ออส เอาไว้เพื่อที่ว่าหม่ามี้จะโทรไปคุยเล่นให้น้าพริสหายเหงาบ้าง หรือสบายใจบ้างก้อยังดี เพราะว่าน้าพริสไม่ได้อยู่ในโลกนี้คนเดียว หม่ามี้บอกว่าจะเป็นกำลังใจให้ ขอให้น้าพริสสู้ๆนะครับ คิดถึงมากมาย หม่ามี้กับท่านเก้อร์     Sun 25 May 2008 12:38 [31] พี่พริส มะคืนฝันถึง พี่พริสด้วยอะคร้า คิดถึง คิดถึง พี่พริส ที่สุดเลย ฝานดีนะคร้า Nat    Sat 24 May 2008 23:49 [30] เป็นยังไงบ้างจ๊ะ ปุ๊กกี้ ดีขึ้นหรือยังสบายใจขึ้นแล้วเนาะ พี่คริส พี่วราฝากความคิดถึงนะ kiity    Sat 24 May 2008 9:56 [29] อะจ๊ากเรื่องเครื่องบินอ่านแล้วน่ากลัวจังเลยอะค่ะ     Fri 23 May 2008 20:33 [28] เรื่องเครื่องบิน...น่ากลัวชะมัดเลยค่ะ แถมเสียเวลามากมายเลย เรื่องเมล อ่านแล้วรู้สึกดีจังค่ะ มีเพื่อนที่รัก+เป็นห่วงเราแบบนี้ โชคดีมากเลยนะคะ     Fri 23 May 2008 15:16 [27] อ่านเรื่องเครื่องบินขัดข้องแล้วเครียด เชี่ย น่ากลัวแสด เมลล์ใครวะ เขียนดีมาก โดนใจมากมาย     Thu 22 May 2008 10:53 [26] เดี๋ยวหนูอ่านแล้ว - งง - คือที่พี่งงก็เพราะว่า จำชื่อน้องได้แล้วคิดในใจว่า เป็นไปไม่ด๊ายย..ย จะเป็นไปได้ ได้อย่างไร ??? +_+ ว่าแล้วก็ รีบไถ่ถามว่าใช่จริงหรือไม่ จะได้มาขอบคุณค่ะ ดีใจที่น้องช่วยนำของมาให้ แล้วส่งเรียบร้อยเลย ขอบคุณอีกครั้งค่า p koy again ja    Thu 22 May 2008 2:21 [25] อ่านเรื่องการเดินทางแล้ว โหย ไปวนรอบโลกมาจริง ๆ น้องพริส นานมากกกกกว่าจะถึงบ้านนะคะ พี่ได้รับของแล้วค่า ตอนแรกงงมาก ๆ เอ๊ะ นี่ใคร อะไร เห็นชื่อแล้วงง เดินกลับบ้านก็ยังงง ๆ ตอนนี้เข้าใจแล้วค่ะว่าเป็นไงมาไง ขอบคุณมาก ๆ เลยน้า     Thu 22 May 2008 2:08 [24] คิด ถึง พี่พริส มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกค่ะ Nat    Wed 21 May 2008 19:02 [23] เห้นด้วยกะเมลเพื่อนสาวค่ะ..เมิงน่ะ เข้มแข็งอยู่แล้ว..ทำได้อยู่แล้วเนอะ คิดถึงด้วย..นับวันรอ..แล้ววันหนึ่งเราจาได้เจอกันอีก จุ๊บๆ     Wed 21 May 2008 16:10 [22] ไม่ค่อยได้ออนใช่ไหมเพื่อน ฉันอัพไดแล้วล่ะ แวะไปนะแก คิดถึงแกนะ     Wed 21 May 2008 9:23 [21] ความเข้มแข็งมันเริ่มจากจิตใจของเรานะคะ ไม่มีใครจะไม่ประสบปัญหาในชีวิตหรอกค่ะ พี่พริสจะต้องเอาชนะตัวเองให้ได้ก่อน โดยการสร้างรอยยิ้มให้กับตัวเองนะคะ อมยิ้ม    Tue 20 May 2008 13:54 [20] เหงาว่ะ     Mon 19 May 2008 21:26 [19] คุณพริสโชคดี ที่มีเพื่อนดีหลายคน ให้ข้อคิด ให้กำลังใจ ตัวเราเองสิ ไม่มีเพื่อนแท้เลยสักคนเดียว ตอนนี้ เราก็มีความทุกข์อยู่ มนุษย์ทุกคนก็มีความทุกข์กันไปคนละอย่าง อ่านอีเมล์ของเพื่อนคุณพริสแล้ว ก็รู้สึกดีค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้คุณพริสนะคะ grena    Mon 19 May 2008 14:51 [18] อัพรูปฟลัฟฟี่เพิ่มแย้วนะ     Sun 18 May 2008 17:37 [17] ไปแล้วอย่าลืมเมืองไทยน๊า จะแวะมาติดตามข่าวที่นี่แล้วกัน เป็นกำลังใจให้ด้วยคน Pony    Sun 18 May 2008 15:15 [16]   เมิง เป็นไงบ้าง หายคิดมากแล้วใช่ป่าว เมล์อันนี้เยี่ยมจริง ๆ มันบรรยายได้ตรงประเด็น แล้วก็ดีตรงที่บอกได้ตรงจุด กุก็ไม่อยากให้เมิงแดกยามากเหมือนกัน ถูกแล้ว ที่ต้องปลงนะ คิดถึงเมิงมากมาย ไม่ได้เจอกันจนได้ เฮ้อ หลานก็งอแง แต่ว่าก็เริ่มดีขึ้นแล้ว หวังว่าเค้าจะหายได้ด้วยตัวเอง ถ้าปาฎิหารย์มีจริง คงไม่ต้องผ่า เด็กตัวเล็กนิดเดียว กุสงสารลูกหวะ ไม่อยากแม้แต่จะคิด เฮ้อ เมื่อไหร่จะได้เจอกันวะเนี่ย คิดถึงนะเว้ย รักษาตัวด้วย แล้วเจอกันนะจ๊ะ จุ๊บ ๆ     Sat 17 May 2008 19:20 [15] คุณพริสโชคดี ที่มีเพื่อนที่ดีมากๆอยู๋ใกล้ คอยห่วงใย เป็นกำลังใจ และเตือนสติ เชื่อว่าคงมีคนมากมายบอกคุณอย่างนั้น และเชื่อว่าคุณเองก้รู้ อย่าลืมให้เครดิตกับตัวเองด้วยนะคะ ว่าเพราะคุณต้องมีอะไรดีๆ เป็นอะไรที่ดีๆ พอที่จะดึงดูดให้คนดีดีมาแวดล้อม มาคิดถึง มาห่วงใย อยากฟิลดาวน์นักเลย มันเป็นการทำร้ายตัวเองและคนที่ห่วงคุณ อย่างที่เพื่อนคุณบอก อย่ายึดติดมั่นมาก แปรพลังเป็นอย่างอื่นนะคะ เอ็นจอยสิ่งดีดีที่คุณมีอยู่ดีกว่า อย่าไปมุ่นแต่เรื่องชวนเสร้าเลย เข้ามาได้ ก็ผ่านไปได้ค่ะ รักษาสุขภาพนะคะ     Sat 17 May 2008 12:51 [14] พี่คริสนะปุ๊กกี้ คิดถึงกว่าจะกลับมาคงอีกนานซิเนาะ แต่รุ้สึกดีขึ้นกว่าเดิมแล้วนะ ต้องรักษาสุขภาพตัวเองให้มาก ๆ นะ ตอนนี้อุ่นใจมากกว่าเดิมแล้วนะเพราะว่าได้อยู่กับคนที่เรารัก และเพื่อนสุดท่รักนะ ดู AF แล้วร้องพลง sha la la la la แล้วก็คิดึงน้องพริสนะ ว่าง ๆ ส่งรูปมาด้วยนะ คิดถึงทั้งพริสและอีนังจอยด้วย นะ ดูแลสุขภาพด้วยนะจ๊ะ (พี่วราฝากึความคิดถึงด้วยนะ) kiity    Fri 16 May 2008 22:34 [13] เรื่องบิน โอ้ววว ท่าจะเหนื่อยมากมาย อาของแพรเคยบินกับสายการบินนี้ไปอเมริกาครั้งนึง เค้าบ่นแทบแย่ ~ cheers...     Fri 16 May 2008 7:35 [12] 5 สาวสวยมาก ๆ เลย โห พริส อ่านเรื่องบินแล้วเหนื่อยแทนอ่ะค่ะ ไม่เคยคิดจะบินกะสายการบินของฟิลิปปินส์เลย ยิ่งมาอ่านจากไดพริส ชาตินี้คงไม่กล้าขึ้นอะโนะ 55 เทคแคร์นะค่ะ     Fri 16 May 2008 1:36 [11] คราวหน้าไปทีจีนะคะ เดี๋ยวนี้ใช้เครื่อง 777 บินแล้ว ไม่เก่าเหมือนคุณลุงจัมโบ้เมื่อก่อนแล้วอะ แถมบินตรงอีกตะหาก อิอิ เพื่อนพริสเขียนได้จับจิตมั่กๆๆ แบบว่าน่าจะไปเป็นที่ปรึกษาปัญหาหัวใจให้คนอกหักรักคุดได้สบายๆๆเลย อ่านแล้วรู้สึกทำให้มุมมองอะไรต่างๆๆในชีวิตมันดีขึ้นนะ สงสัยจะไม่ได้ไปหาเร็วๆๆนี้แล้วอะ คงอีกซักสองปีนะจ๊ะ กว่าจะได้กลับไปบินอีกที ยังจะอยู่ที่ซิดนีย์อยู่รึป่าวเนี่ย     Thu 15 May 2008 13:23 [10] อ่านแล้วเข้าใจถึงความคิดถึง ห่วงใย และหวังดี....ทำให้รู้ว่าไม่ว่ายังไงเพื่อนก้ออยู่ข้างๆและเป็นกำลังใจให้เสมอเนอะ ps.การเดินทางนั้นช่างยาวนานจิงๆพี่ WaWa^___^    Thu 15 May 2008 11:39 [9] เอาใจช่วยนะคะ คุณพริซต้องผ่านมันไปได้อย่างแน่นอน รักษาสุขภาพด้วยค่ะ กอล์ฟ    Thu 15 May 2008 9:41 [8]   อ่านแล้ว...ขนลุกคะ เตือนสติเราได้ดีทีเดียว ที่ผ่านมามันเป็นบทเรียนทำให้เราเข้มแข็งได้จนทุกวันนี้จริงๆ แหม่มก็คนนึงที่ฝ่าฟันอะไรมาไม่น้อย ประโยคนี้กินใจจริงๆ คะ เข้มแข็งนะคะ ปล. แอบอ่านเหมือนเคย เป็นห่วงเหมือนเคยคะ ^^ Take Care gumam_x    Wed 14 May 2008 23:18 [7] อ่านแล้วรู้สึกดีมากเลยค่ะ น้ำตาไหลเลย มันคือความรู้สึกที่น้อยคนจะได้จากเพื่อน คุณเป็นคนที่โชคดีนะคะที่มีเพื่อนแบบนี้ สู้ๆนะคะ คนประจำ    Wed 14 May 2008 22:26 [6] เดาออกใช่ไหมเพื่อนว่ากุคิดถึงมึงมากแค่ไหน เช้า ค่ำกลับมารีบเปิดไดมึงก่อนเลย..รู้ว่าถึงแล้วปลอดภัยก็ดีแล้ว.. เดาออกอีกใช่ไหมกุอ่านแล้วน้ำตาซึมเหมือนเคย..วันนี้ดีขึ้นกว่าเมื่อวานว่ะ แล้วก็ได้แต่หวังว่าพรุ่งนี้จะดีขึ้นกว่าวันนี้ วันนี้เริ่มกินอาหารได้เยอะขึ้นแล้วก็ไม่พะอืดพะอมเท่าไหร่แล้ว ไม่รู้เพราะยาเม็ดสีส้มขาวแกหรือเปล่าอ่ะ แต่ฉันก็หากิจกรรมทำเยอะมากเลยวันนี้ เดี๋ยวจะเอายาไปให้คนดูว่าขื่ออะไร ไม่ง่วงดีด้วย ขอบใจมากนะ เมื่อวานคุยกับเพื่อนคนนึง มันบอกฉันว่าฉันเป็นคนที่หายไปเอง ทุกคนเป็นห่วงฉันอยู่ทำไมฉันต้องทำให้เพื่อนๆ พี่ๆ เป็นห่วง ฉันรู้สึกว่าฉันป่าวอยากทำอ่ะ แต่ก็อย่างที่แกเข้าใจแล้วฉันอ่านเมล์ "เพื่อนรัก"แกฉันเลยยิ่งเข้าใจ "จิตใต้สำนึก" ล่ะมั้งที่ทำให้ฉันเป็น งั้นฉันจะเปลี่ยนจิตใต้สำนึกใหม่ เพื่อนฉันบอกว่ามีคนหลายคนรอจะอยู่ข้างฉัน แต่ฉันไม่เข้าไปหาเลือกที่จะอยู่แค่กับคนบางคน..เข้าใจละ วันนี้ฉันก็ยังคงเหมือนเดิมว่ะ หันไปไม่มีแก ไม่มีตาล ไม่มีพี่ๆ กลุ่มนั้น หรือหวานก็ไม่อยู่ รู้สึกคว้างๆ หน่อยๆ เลยคิดว่าเดี๋ยวอ่านหนังสือที่เพิ่งซื้อมาเสร็จจะกินยา(ของแก) แล้วจะไปนอนกอดลูก เอาใจช่วยฉันนะแก ฉันจะผ่านมันไปให้ได้อีกครั้ง คิดถึงแกว่ะ     Wed 14 May 2008 21:02 [5] เที่ยวบินมหาโหดจิงๆอ่ะพี่พริสใช้เวลานานมากเลยอ่ะน่าเบื่อไปเลยเนอะ เห็นม่ะพี่พริสมีกำลังใจเยอะแยะเลยอย่าคิดมากเลยเนอะ     Wed 14 May 2008 20:22 [4] เป็นเที่ยวบินที่ยาวนานเจงๆๆ เหอๆๆ ตอนแรกนึกว่ามาถึงเมื่อเช้าแล้วซะอีก ไหนได้ปาไปบ่ายโน่น ทรหดมาก จริงอย่างในเมลล์บอกแหละ ปลง และปลดปล่อย คือสิ่งที่ใทำห้สบายจิตใจที่สุด     Wed 14 May 2008 18:38 [3] อ่านจบแล้ว (คือไม่รู้จะมีคำพูดใดดี รู้ว่ากลับไปมีเอ้กะแม่ดูแลก็โอเคแล้ว)     Wed 14 May 2008 18:18 [2] ลองนะ ไม่มีไรเสียหาย ได้ผลไงส่งข่าวด้วย ไม่มีไร เรื่องแค่นี่จิ๊บจ๊อย มะใช่หรือ ปิ๊ด jessie    Wed 14 May 2008 18:14 [1]