หายไปนาน เพราะข้ามมาลอนดอน net ที่บ้านมีปัญหา เลยต้องออกมา ดู order ที่ร้าน net

ออกเดินทางจากปารีสด้วย eurostar เจ้าเก่า ราคาไม่ค่อยแพงเท่าไหร่ แค่ 77 euro เอง

ใช้เวลาเดินทาง สอง ชม กว่า ก็ถึงลอนดอนแล้ว

มาถึงก็เข้าบ้านก่อนเลย ดึกๆนิวก็กลับจากที่ทำงาน วันแรกผ่านไป ไม่มีไร หนาวมากไม่อยากออกไปไหน

 

มาถึงก็ไปเดิน tesco เจออาหารแมวน่าทานมากๆ อยากเอาไปฝากแมวๆแต่หนักน่าดู

นิวพาไป breakfast จานโครตใหญ่ ราคา 6 ปอนด์ เฮ้อ คนจนๆอย่างเรา กินไปก็เสียดายไป

เมื่อวานนัดน้องเจี๊ยบไว้ ส่งยานิดหน่อย อ่อ อย่าเข้าใจผิดนะคะ ส่งยาประจำบ้านจ้า คึคึ ที่ลอนดอนแพงมากๆ ขนาดน้ำยาแช่ contact lens ราคา 700 บาท โหดมาก

เดินเล่นใน harrods กะเจี๊ยบสักพัก ไปเจอ ปี้ครีมเลยจัดการทานเผื่อเพื่อนๆที่เมืองไทย อุอิ อร่อยมากมาย ราคา 3 ปอนด์ กว่ารวมน้ำ

เสร็จแล้วนั่งtube ไป earls court ไปฝากท้องที่ subway 1.99 ปอนด์ ได้แค่ 6 inch

อิ่มแล้วไปจิบ เบียร์ strawberry เจ้าอร่อย  beer อะไรไม่รู้อร่อยถูกใจมาก อิอิ

แล้วก็แยกย้าย  

นอกจากมาเที่ยวแล้วเรายังมาเรื่องงานด้วย ค่าเทอมเด็กสมัยนี้แพงเหลือเกิน เลยต้องปากกัดตีนถีบกันหน่อยอ่ะนะ

การมาใช้แรงงานที่เมืองนอกนี่ นอกจากจะค่าตอบแทนสูง ยังได้เห็นอะไรมากมายเปิดโลกให้กว้าง ดีกว่าอยู่ในห้องเล็กๆสี่เหลี่ยมไปวันๆ บางที่ไม่ได้ออกมาสูดอากาศดีๆมันจะทำให้คนเราเป็นบ้าได้นะคะ ไม่จิตก็บ้าอ่ะค่ะ

เอาผลงานกลับมากินที่บ้านกัน ขี้มืออร่อยจังโฮ๊ะๆๆ

ตื่นเช้ามา นู๋นิวจัดการทำอาหารเช้า

เออมาอยู่ที่นี้ก็ดีนะ กินข้าวเป็นเวลา

วันนี้ออกมาที่โรงเรียนนิว ตอนแรกว่าจะรอใต้ตึก แต่ อืมไม่ดีกว่านะ

เลยเข้าไปนั่งเรียนด้วยเรย 555555

อยู่ปารีส ก็มีความสุขไปแบบนึง

แต่มาลอนดอนรอบนี้มีความสุขจริงๆ มันวันแรก homesick รุนแรง คิดถึงลูก คิดถึงสามี คิดถึงเพื่อนและแมวจนน้ำตาไหล แต่พอเริ่มปรับตัวได้ แล้ว เรื่องงานก็ชัดเจนขึ้น ก็รู้สึกว่า เออ นี่เป็นอีกแค่บททดสอบนึงของชีวิต ถ้าเราผ่านไปได้ เราก็จะแข็งแรงกว่าเดิม

เป็นอดีตดาราก็ทำให้เราแข็งแรงมากมาย ผ่านร้อนผ่านหนาวผ่านโรคจิตมากเยอะแยะ ถึงตอนนี้มาเจอ จิตระดับเทพก็เหอะ ใจฉันน่ะมันด้านพอ เจอมันบ่อยๆแรกๆก็เจ็บเจออีกก็แปร๊บๆ เจออีกก็เริ่มคันๆ เจออีก ก็ไม่รู้สึกอะไรเลย

นับถือในความพยายามยิ่งกว่า ในทุกๆเรื่อง แต่ฉันสงสารมากกว่า

เอาเป็นว่า ลูกก็รักฉัน สามีก็รักฉัน เพื่อนฉันก็รักฉัน ครอบครัวก็รักฉัน คุณไม่รักฉัน ไม่เป็นอะไรค่ะ ดีแล้ว เพราะไม่มีผลอะไรกับชีวิตฉันเลย

ฉันขอจบในส่วนของฉันที่นี้นะคะ รกได รบกวนคนอื่นไปเปล่าๆ

แต่ดูแล้วคุณไม่จบและอยากมีปัญหา กลับไปจะเกาให้นะคะ รอแล้วกันอย่าหนีไปไหนล่ะ อย่าหลบหลังคอมอย่างงี้สิคะ มันไม่ แมน แมน เลย อย่างที่คุณชอบพูดเสมอ

กลับไปเดี๋ยวเราไปพบกันแบบ แมน แมน นะคะ

 

**

แล้ว ขออย่าได้นำความเป็นไปใดๆมาลง comment นะคะ รกค่ะ

ขอบคุณที่รักนะที่ไม่ว่าจะหนักเบา แค่ไหน ก็มีคุณคนเดียว ที่คอยจูงมือเราผ่านไปด้วยกัน

แต่ที่รักคะ ขายของแบบนี้ นาน่าอาจปิดไดเราได้นะคะ ไม่ใช่ว่าเป็นเพื่อนเจ้าของเวบแล้วจะทำอะไรก็ได้ง่ะ  สงสารมัน จมูกก็เจ็บอยู่ คึคึ

ไงเชิญดูได้ที่ ไดอารี่ที่ชื่นชอบนะคะ

ยาวไปยาวไป แฮ่