|
|
|
หายไปนานอีกแล้ว ไม่อยากจะเชื่อเลยนะ เข้าเดือนที่ สามของปี ย้อนกลับไปเดือนกุมภา แรกเริ่มต้องเดินทางต่างประเทศ แต่ ย้อนกลับไปปีที่แล้วเรากลับไปออสหลังจากที่มาเที่ยวไทยช่วงปิดเทอม และชีวิตก็หัก แหกโค้งแบบไม่คาดคิด การหย่าครั้งที่สองก็ได้เกิดขึ้นในวันที่ 11 แต่ต่างจากรอบแรก คือเราจากกันด้วยดี (ทำไมชีวิตเราช่วงนี้มีแต่อุปสรรคทำไรก็ติดไปหมด ไม่พอใครมาเกี่ยวข้องกะเราก็มีอุปสรรคกะเราไปด้วยในเรื่องนั้นงง) หลังจากงานวันเกิดดอกๆของคุณนายออฟ ก็ต่อมาด้วยงานแต่งขออิโบ เพื่อนเลิฟของแกงค์ป้าโคยุคแรก ใครติดตามอ่านไดพวกเรามาตั้งแต่สมัยstorythai ก็ก็ทราบดีว่าพวกเรานี่คบกันมา ไม่น่าเชื่อจะสิบปี (กี๊ดดด)ถือว่าเป็นส่วนนึงของชีวิตไปแล้ว ผ่านอะไรมาด้วยกันมาเยอะมาก เยอะจนมานั่งย้อนคิดแล้ว พวกเรา นี่มันเยอะสมชื่อจริงๆ ไม่พอ ยิ่งแก่ยิ่งเยอะ !!! ก็มีเพิ่มรุ่นต่อๆมา จะมีเข้ามาแต่คนที่ "ไม่ใช่ และไม่คบกันจริงใจเปิดใจ แหกอกกันให้เห็น" ก็จะแพ้ภัยตัวเอง และในที่สุดก็ต้องหายไป ส่วนเจิน ยังคงรักกันเช่นเดิม แต่คุณนายเธอ แต่งงานและเป็นเจ้าของธุระกิจเลยไม่มีเวลามา เฮฮา โอเลั่นล๊า แบบ อิโคแก่ที่เหลือๆ หุหุ มางานแต่งอิโบ เธอเล่นย้ายวันไปมา แต่ไม่รู้ว่ะ งานนนนี้ ฉันก็ต้องไปเหยียบ ย้ายไปชนงาน วันที่ 20 พอดีเลยค่า แต่ยังโชคดี ที่งานนนั้นเริ่มดึกๆ แต่ ที่พัทยาจ้า แรกเริ่มกะขับรถเราไป แต่ไม่ไหวจะตีกลับเข้า กทม เพื่อขับต่อไป พัทยาแน่นอน แถม เจือกหมี่เหลืองนอนไม่หลับคืนก่อนทีี่จะเดินทางไปขอนแก่นอีก ก็เลยได้เหาะน้องแจส นู๋นากูซ่าไปโดยอิฉันขับไปเอง เพราะคุณนู๋เธอขับกลางคืนไม่ถนัด อนามัยจัด เที่ยงคืนหลับ ก็รอนาน่าเลิกงานมาจก เรากะอิจอย และออกเดินทางแวะกินโน่นนี้ซื้อหนมกรุบๆที่ปั๊มป์ตรงรังสิต ล้อหมุ่น "สามทุ่ม" -_-' ก็ขับไปโม้ไปมีเรื่องอัพเดทยาวคิดว่า ขับไปคุยไป แปปๆคนถึง ไม่ค่ะ อย่าลืมว่าไปกะใคร รถเสือกโคตร ติด ตรง สระบุรี -_-' จะบอกว่าติดอิบหายอ่ะค่ะ ไปไหนกันคะ ห้าทุ่มเนี่ยยยยยย ไม่ใช่ละ เลยโทรหาเลขาส่วนตัว (อิฝ้าย) ว่าโทรเช็คดิเกิดไรขึ้น สรุปมี accident จาก สามเลนเหลือ 1 สาด หลังจากนั้นก็ยาวไปยาวไป 150km/hr ส่วนอิเจ้าของรถ หลับปุ๋ยไม่รู้เรื่องว่า รถเธอเกือบจะบินได้ อิอิ ดี มีอิจอยชวนคุยโน่นนนนี้ แต่สักพักอิจอยก็ถูกดูดเข้าไปในมือถือ ไม่สนกูเลย อิอิ สรุปถึงขอนแก่น เกือบตีสาม มีแอบงงทางนิสสนึงเสียเวลากลับรถ ถึงสามครั้งฮาๆๆ อ่อ ขับเพลิน อีก 44kmจะถึง ขอนแก่น เพิ่งเห็นว่า น้ำมันจะหมดค่ะ สวัสดี มีลุ้นอีกดีที่เจอปั๊มป์ไม่งั้น ฮากว่านี้ เข้าเมืองยังไม่จบค่ะ เลี้ยวเข้า ซ รร ตามที่โบบอก กรูก็เลี้ยวเข้า รร แรกเลยจอดรถเรียบร้อลงจากรถ แม่เจ้า นึกว่าอยู่ สวิสหนาวโครต และเราสาม ใส่ขาสั้นเสื้อยืดกะร้อนเต็มที่ค่ะ หอบของเข้ารร และพบว่า ผิดค่ะ โอชีวิตกรู ?? ก้อหอบของและร่างที่ใกล้จะสลายเป็นปุ๋ยขับเข้าไปในซอย และ ถึงที่หมายสันทีส้อย ณ ตีสามค่ะ ดีใจจจัง เจออิโบก็แยกย้ายละ พบว่า ห้องเราอยู่ชั้น สี่ แต่ๆๆๆๆ เดินค่ะ ไม่มีลิฟท์ -_-' เอาวะ แค่สี่ชั้น ขับมา 375 โล อีกแค่สี่ชั้น เก๋ๆ อิน่าโดดขึ้นเตียงหลับต่อ ส่วนจอยกะเราคิดว่าถ้าหลับกรูไม่ตื่นแน่ๆ เพราะ น๊อคแน่นอน อาจตื่นลำบาก ไม่นอนแม่ม เพราะนัด แปดโมงเช้า คุนนายจอยเลยจะส่งงาน ดีที่ รร มี wi fi แต่!!!!!! ทำไมทำไม คอมเรามันเข้าเวบไม่ได้ เล่นได้แต่ skype ว้อย ดีมี บีบีช่วยชีวิตไว้ จอยเลยส่งงงานได้ สวัสดี เจ้าบ่าวมารับไปงานเก้าโมงเช้า อิน่า สดใสจ้า ส่วนปุ๋ยสองถุงก็พยายามมีชีวิตให้รอดผ่านงานอิโบให้ได้ อิอิ งานก็ผ่านไปด้วยดี ดีใจที่ได้มาเห็นเืพื่อนในชุดเจ้าสาว มันเหมือนฝันว่ะ น้ำตาแอบซึม เพราะเรากะอิโบนี่ผ่านเรื่องครอบครัวที่สุขๆ และ แย่ๆมาด้วยกัน พอมาเห็นมันวันนั้นและบอก อธิบายไม่ถูกจิงๆ ณ พิมพ์ก็แอบอึนๆ เอาเป็นว่า พวกเราทุกคน มีความสุข และขอให้โบและครอบครัวพบเจอแต่สิ่งที่ดีก้าวหน้าต่อไปด้วยกันนะ พอเที่ยงอีฉันก็ต้องเด้งไปสนามบินสิคะ เครื่อง ทีจีออก 12:55 ได้นู๋ติ๊ก ไปส่งสนามบิน โดย อิจอย และนาน่าก็ตีรถกลับ กทม แต่ ค่ะแต่ รถติดค่ะ จะตกเครื่องจ้า ไม่แปลกใจเลยทำไม ก็เพราะกรูนี่แหละทำไรก็มีเรื่องต้องให้ระทึก กะเปลี่ยนชุด แต่ ตอนนั้น ไม่ทันละจ้า ไปถึงcounter check in ปิด พระเจ้า กุจะเป็นลม ยังดี ยังทันไปcheckที่ห้องตั๋ว สรุปขึ้นเครรื่องแม่งชุดนั้นเลย เฮ้อ เด่นอีก อายจัง ร่างก็ไม่เหลือวิญญานละค่ะ ขึ้นเครื่องก็อุ่นใจละ แต่คิดเส้นทางข้างหน้าว่าถึงกทม พักแปปต้องขับไปพัทยาอีก กูอยากตายห่าจิงๆ ก็ใส่แว่นหลับเลย บิน 40นาที แต่ ต้องสะดุ๊งตื่นเพราะน้องสจ๊วต มาสะกิด ก็ตกใน เพราะใส่ipod นึกว่าปลุกเพราะเครื่องจะลง แต่ "พี่ปุ๊กกี้" คับ ไม่ทราบว่าแว่นยี่ห้อไรครับ พอดีเคยมีแบบนี้และมันหายไป" ??????? ก็ถอด แว่นแบบ งงๆๆ และให้ดูว่ายี่ห้อไร ใส่และหลับต่อค่ะ ไม่ทันจะได้ฝันถึง กทม กระโดดขึ้น taxi กลับคอนโด แต่ ลืมว่ารถกรูจอดไว้รัชดา ??? ระหว่างรอให้คนเอารถมาส่ง ก็นอนคุยโทรศัพกะอิฝ้ายไป และ มารู้ตัวอีก ที่ ห้าทุ่มค่ะ สวัสดีจบข่าว งานพัทยาเป็นอันเบี้ยว พับไป กูนอนต่อ -_-' แต่ช่างมัน มันไม่สำคัญเท่างาน อิโบ แต่ อ่านมา เพื่อนๆ พอเข้าใจมะคะ ว่ามันเยอะ จริงๆ ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() งานก็ผ่านไปด้วยดี ดีใจที่ได้มาเห็นเืพื่อนในชุดเจ้าสาว มันเหมือนฝันว่ะ น้ำตาแอบซึม เพราะเรากะอิโบนี่ผ่านเรื่องครอบครัวที่สุขๆ และ แย่ๆมาด้วยกัน พอมาเห็นมันวันนั้นและบอก อธิบายไม่ถูกจิงๆ ณ พิมพ์ก็แอบอึนๆ เอาเป็นว่า พวกเราทุกคน มีความสุข และขอให้โบและครอบครัวพบเจอแต่สิ่งที่ดีก้าวหน้าต่อไปด้วยกันนะ พอเที่ยงอีฉันก็ต้องเด้งไปสนามบินสิคะ เครื่อง ทีจีออก 12:55 ได้นู๋ติ๊ก ไปส่งสนามบิน โดย อิจอย และนาน่าก็ตีรถกลับ กทม แต่ ค่ะแต่ รถติดค่ะ จะตกเครื่องจ้า ไม่แปลกใจเลยทำไม ก็เพราะกรูนี่แหละทำไรก็มีเรื่องต้องให้ระทึก กะเปลี่ยนชุด แต่ ตอนนั้น ไม่ทันละจ้า ไปถึงcounter check in ปิด พระเจ้า กุจะเป็นลม ยังดี ยังทันไปcheckที่ห้องตั๋ว สรุปขึ้นเครรื่องแม่งชุดนั้นเลย เฮ้อ เด่นอีก อายจัง ร่างก็ไม่เหลือวิญญานละค่ะ ![]() ขึ้นเครื่องก็อุ่นใจละ แต่คิดเส้นทางข้างหน้าว่าถึงกทม พักแปปต้องขับไปพัทยาอีก กูอยากตายห่าจิงๆ ก็ใส่แว่นหลับเลย บิน 40นาที แต่ ต้องสะดุ๊งตื่นเพราะน้องสจ๊วต มาสะกิด ก็ตกใน เพราะใส่ipod นึกว่าปลุกเพราะเครื่องจะลง แต่ "พี่ปุ๊กกี้" คับ ไม่ทราบว่าแว่นยี่ห้อไรครับ พอดีเคยมีแบบนี้และมันหายไป" ??????? ก็ถอด แว่นแบบ งงๆๆ และให้ดูว่ายี่ห้อไร ใส่และหลับต่อค่ะ ไม่ทันจะได้ฝันถึงกทม กระโดดขึ้น taxi กลับคอนโด แต่ ลืมว่ารถกรูจอดไว้รัชดา ??? ![]() ระหว่างรอให้คนเอารถมาส่ง ก็นอนคุยโทรศัพกะอิฝ้ายไป และ มารู้ตัวอีก ที่ ห้าทุ่มค่ะ สวัสดีจบข่าว งานพัทยาเป็นอันเบี้ยว พับไป กูนอนต่อ -_-' แต่ช่างมัน มันไม่สำคัญเท่างานอิโบ แต่ อ่านมา เพื่อนๆ พอเข้าใจมะคะ ว่ามันเยอะ จริงๆ ก็พบเจอก็อิฝ้ายบ้างเพราะเพื่อนๆท่านอื่นเวลาไม่ตรงกันเลย ไม่มีไรทำก็ถ่ายรูป แต่อิท่าไหนไม่รู้เอามาเทียบกะรูปเก่าๆถึงกะเหวอค่ะ เหวอดูกันเอาเองละกันค่ะ อธิบายไม่ได้เจงๆ อิอิ ![]() ![]() ![]() ![]() ========== มะวานไปหาแม่แมวดำมาค่ะ ไปลันล๊ากันที่ ร้านนน้าชายที่ ร้าน และแวะไปคอนโดเก่า ไปถ่ายรูปวัดโนนน่นนนี้ เพราะจะตกแต่งใหม่ ![]() กะแม่แมวดำ ฉายาใหม่ คริคริ ![]() คอนโดปล่อยไว้ปีกว่า อย่างรก แต่เดี๋ยวจะงามละ ------------ กลับมาต้นกุมภา ไปออกรายการแผนที่ชีวิต ดูหมอกะพี่ปู ขอบอกไม่ชอบการดูหมอที่สุด แต่อ่ะ ทางรายงการเชิญก็เลยไปดูหน่อยละกัน ให้ควงเพื่อนไปดูด้วย ก็คุยกะจอยเออไปออกขำๆไม่คิดไร ![]() แต่ ![]() ขอไม่เล่าอะไรมาก แต่เอาเป็นว่าขนลุก หน้ามืดจะเป็นลม แถมก่อนกลับบ้านพี่ปูทักมาลอยๆ ผ่านมาไม่กี่ ชม สิ่งที่พี่แกทักมันเกิด ?? สงสัยจะบังเอิน (เกินไป) ขนาดดูอิจอย ประโยคแรกนี่ แถบจะตกจากเก้าอี้ค่ะ ??? ===== ขอแสดงความยินดีกะเพื่อนสาว จอยและ Tyron คลอดน้อง Branson ลูกครึ่งไทย ออสซี่ น่ารักที่สุด จุ๊บๆๆ ![]() ===== วันนนี้อัพได marathonมาก มีปัญหากะการอัพรูป ตั้งแต่เที่ยงคืน โอ๊ยยยยย ทำไรงายๆมีมะวะคะ?? จะเอาชนะมันให้ได้ เพราะกว่าจะอัพอีก อันนี้ไม่รู้ อิิอิ วิญญานเรียกไปขึ้นที่นอนละ อำลาค่ะ สวัสดี
|
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|